Η Ράβδος του Μούσα (Μωυσή) του Μπεντιουζζαμάν Σαḯντ Νουρσί, αποτελείται από δύο μέρη.
Το Πρώτο Μέρος:
Το πρώτο μέρος είναι το Δοκίμιο των Καρπών, το οποίο είναι επίσης η Ενδέκατη Ακτίνα του τόμου Η Ακτίνες. Αποτελείται από Έντεκα Ζητήματα που περιλαμβάνουν σημαντικά σημεία σχετικά με την πίστη, τη λατρεία και τη νεολαία.
Το Δεύτερο Μέρος:
Το Δεύτερο μέρος, αποτελείται από Ένδεκα Σκέλη Αποδεικτικών Στοιχείων περί της πίστης στον Αλλάχ. Περιλαμβάνει Έντεκα Αποδείξεις περί της Πίστης, θέματα που έχουν ληφθεί από διάφορα σημεία του Ρισαλέ-ι Νουρ.
- Η πρώτη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι το πρώτο κεφάλαιο από το Υπέρτατο Στοιχείο, που αποδεικνύει την ύπαρξη και την ενότητα του Αλλάχ.
- Η δεύτερη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Πρώτη Ενότητα του Τριακοστού Δεύτερου Λόγου, η οποία αποδεικνύει και εξηγεί από τα σωματίδια μέχρι τα αστέρια, ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κανένας εταίρος του μοναδικού Δημιουργού Αλλάχ.
- Η Τρίτη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Εικοστή Τρίτη Αναλαμπή, Το Δοκίμιο Περί Της Φύσης. Αυτή η αναλαμπή εξοβελίζει το ιδεολόγημα του αθεϊσμού που προέρχεται από την ειδωλολατρία της φύσης, με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην μπορεί να ανορθωθεί ποτέ ξανά αυτή η μορφή κακοδαιμονίας. Συγχρόνως θρυμματίζει πλήρως τους θεμέλιους λίθους της απιστίας.
- Η Τέταρτη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι το Δεύτερο Ευφυολόγημα της Τριακοστής Αναλαμπής σχετικά με την αποκάλυψη του Ύψιστου Ονόματος, Ο Δίκαιος Ελ-Αντλ.
- Η Πέμπτη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι το Τρίτο Ευφυολόγημα της Τριακοστής Αναλαμπής σχετικά με την αποκάλυψη του Ύψιστου Ονόματος, Ο Κυβερνών (Ελ-Χακέμ).
- Η Έκτη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Ένατη Αλήθεια Του Δέκατου Λόγου, που αποδεικνύει την ανάσταση και ζωή μετά το θάνατο.
- Η Έβδομη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι το Δέκατο Έβδομο Παράθυρο του Τριακοστού Λόγου σχετικά με την Ενάδα και Μοναδικότητα Του Αλλάχ, Ταουχίντ.
- Η Έβδομη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Τρίτη Ακτίνα, η οποία αποτελείται από την Ικεσία.
- Η Έβδομη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Ένατη Ακτίνα, η οποία αποτελείται από δύο Σημεία που εμπεριέχουν μια λακωνική επεξήγηση ενός περιεκτικού συμπεράσματος των πολυάριθμων πνευματικών οφελών της πίστεως στην ανάσταση και των ζωτικών της συνεπειών, μια υποδειγματική διδασκαλία του πόσο ουσιώδης είναι για την ανθρώπινη ζωή και ιδιαίτερα για την κοινωνική του ζωή, μια περίληψη μίας οικουμενικής απόδειξης από τις πολυάριθμες αποδείξεις του δόγματος της πίστης στην ανάσταση, και έναν απολογισμό του βαθμού στον οποίο είναι αναντίρρητο και αυτονόητο η αρχή αυτή της πίστεως.
- Η Δέκατη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι η Πρώτη Θέση της Εικοστής Επιστολής, η οποία εκφράζει την φράση της Θείας Ενάδας «ταβχίντ», η οποία περιέχει έντεκα φράσεις, σε κάθε μια από τις οποίες όχι μόνο υπάρχουν μερικά χαρμόσυνα νέα, αλλά και επίπεδα επιβεβαίωσης της Ενάδας της κυριότητας [του Αλλάχ], και από μια όψη του μεγαλείου της μοναδικότητας, και της τελειότητας αυτής της θείας μοναδικότητας αναφορικά με το Ύψιστο όνομα «Ίσμ-ι Αζάμ».
- Η Ενδέκατη αποδείξεις περί της Πίστης:
Είναι το Πρώτο Αξίωμα του Εικοστού-Δεύτερου Λόγου. Αποτελεί δώδεκα αποδείξεις περί την ύψιστη πραγματικότητα της Θείας Ενάδας «ταβχίντ» και τις πίστης στον Αλλάχ.








