Είναι Ο Δέκατος Λόγος της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ  στην Τουρκική γλώσσα και πραγματεύεται τα ζητήματα της πίστης στη μεταθάνατον ζωή και ταυτόχρονα της πίστης στον υπερπέραν κόσμο της αιωνιότητας τα οποία είναι οι θεμελειώδεις αρχές του ταβχίντ, της μονοθειστικής πίστης του Ισλάμ, παρουσιάζοντας ορατά και θεατά τεκμήρια μέσα απο την καθημερινή εμπειρία του διανοούμενου ανθρώπου αποδεικνύοντάς τες και με ορθολογικές παραθέσεις σύμφωνα με τα σχετικά εδάφια του Κουράν και την προσέγγιση της Έχλ-ι Σούννα.

Αποτελείται από την 20η και 21η Αναλαμπή της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ στην Τουρκική γλώσσα. Παρουσιάζει την σημασία και την αξία της ειλικρίνειας (ιχλάς) του κάθε πιστού απέναντι στον Δημιουργό Αλλάχ. Και αποδεικνύει επίσης ότι η ειλικρίνεια (ιχλάς) είναι η ψυχή της κάθε λατρείας.

Αποτελείται από διάφορα θέματα της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ, όπως την σοφία της νηστείας στο ένδοξο μήνα του Ραμαζάν, την σημασία της λιτότητας και ολιγάρκειας, την σπουδαιότητα της ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης και το πόσο επιβλαβές  είναι η απληστία και το μίσος για την κοινωνική ζωή του ανθρώπου.

Σε αυτήν την αναλαμπή περιγράφουμε σε συντομία «Είκοσι Πέντε Θεραπείες» που ίσως μπορεί να προσφέρουν αληθινή παρηγοριά και ωφέλιμη γιατρειά στους αρρώστους και σε αυτούς που πλήτονται από καταστροφή, οι οποίοι αποτελούν το ένα δέκατο της ανθρωπότητας.

Αληθινή πρόοδος είναι: το να στρέφει κανείς τις όψεις της καρδιάς, του πνεύματος, της διάνοιας και ακόμη της φαντασίας και άλλων οξυδερκών διανοητικών δυνάμεων που δόθηκαν στον άνθρωπο προς την αιώνια ζωή και η κάθε μια να ασχολείται με το συγκεκριμένο καθήκον που της αξίζει. Πρόοδος δεν είναι όπως οι άνθρωποι της πλάνης φαντάζονται, να πέφτουν με τα μούτρα στη ζωή αυτού του κόσμου με όλες τις ασήμαντες λεπτομέρειές της και με σκοπό να γεύονται κάθε είδους απόλαυση, ακόμη και την πιο ταπεινωτική, να υποτάσσουν στην ψυχοφθόρο ψυχή τους –το ναφς, όλες τις οξυδερκείς διανοητικές δυνάμεις τους ακόμη την καρδιά και τη διάνοια, και να αναγκάζουν εκείνες να το υπηρετούν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι παρακμή.

Ο Δέκατος Λόγος της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ  έχει πάρει το όνομα Δοκίμιο της Ανάστασης και πραγματεύεται τα ζητήματα της πίστης στη μεταθάνατον ζωή και ταυτόχρονα της πίστης στον υπερπέραν κόσμο της αιωνιότητας τα οποία είναι οι θεμελειώδεις αρχές του ταβχίντ, της μονοθειστικής πίστης του Ισλάμ, παρουσιάζοντας ορατά και θεατά τεκμήρια μέσα απο την καθημερινή εμπειρία του διανοούμενου ανθρώπου αποδεικνύοντάς τες και με ορθολογικές παραθέσεις σύμφωνα με τα σχετικά εδάφια του Κουράν και την προσέγγιση της Έχλ-ι Σούννα.

Είναι η Δέκατη Ένατη Επιστολή από τον τόμο Οι Επιστολές της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ. Αυτή η επιστολή εξηγεί πάνω από τριακόσια θαύματα της Προφητείας του Άχμεντ (Ρισαλέτ-ι Αχμεντιέ) (Σ.Α.Ου.). ο Ένδοξος Απόστολος (Σ.Α.Ου) ισχυρίστηκε: “Εγώ είμαι εκπρόσωπος του Δημιουργού του Σύμπαντος αυτού. Η απόδειξη μου είναι: “Θα αλλάξει την κατεστημένη του συνήθεια με την προσευχή μου και για χάρη μου. Να! Δείτε! τα δάχτυλα μου, που τα κάνει να τρέχουν σαν βρύση. Δείτε το φεγγάρι που το κάνει δύο κομμάτια με μια υπόδειξη του δακτύλου μου. Δείτε αυτό το δέντρο, πώς έρχεται κοντά μου για να με εγκρίνει και να με προσμαρτυρήσει. Δείτε αυτή τη λίγη τροφή, εκεί που αρκεί ίσα-ίσα για δυο-τρία άτομα, χορταίνει όμως διακόσιους-τριακόσιους άντρες”. Και μ’ αυτόν τον τρόπο έχει δείξει εκατοντάδες θαύματα.

Είναι η 7η Ακτίνα από τον τόμο Οι Ακτίνες της Συλλογής του Ρισαλέ-ι Νουρ. Αποτελεί την ερμηνεία κάποιων εδάφιών του Κουράν με σκοπό την γνωστοποίηση του Δημιουργού του Σύμπαντος. Αυτό το αντικατοπτρίζει μέσω των μαρτυριών ενός περιηγητή που διερωτεί τον Δημιουργό του μέσα στο σύμπαν.