Αληθινή πρόοδος είναι: το να στρέφει κανείς τις όψεις της καρδιάς, του πνεύματος, της διάνοιας και ακόμη της φαντασίας και άλλων οξυδερκών διανοητικών δυνάμεων που δόθηκαν στον άνθρωπο προς την αιώνια ζωή και η κάθε μια να ασχολείται με το συγκεκριμένο καθήκον που της αξίζει. Πρόοδος δεν είναι όπως οι άνθρωποι της πλάνης φαντάζονται, να πέφτουν με τα μούτρα στη ζωή αυτού του κόσμου με όλες τις ασήμαντες λεπτομέρειές της και με σκοπό να γεύονται κάθε είδους απόλαυση, ακόμη και την πιο ταπεινωτική, να υποτάσσουν στην ψυχοφθόρο ψυχή τους –το ναφς, όλες τις οξυδερκείς διανοητικές δυνάμεις τους ακόμη την καρδιά και τη διάνοια, και να αναγκάζουν εκείνες να το υπηρετούν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι παρακμή.